Fragmenta; Introductio arithmetica

Texto completo

(1)

POSEIDONIOU O APAMEUS

[Estrabón 1,1,7]

χεται δ τ ς α τ ς φιλοπραγμοσύνης κα τ μ γνοε ν τ περ τ ς πλημμυρίδας το κεανο

Ἔ ὲ ῆ ὐ ῆ ὶ ὸ ὴ ἀ ῖ ὰ ὶ ὰ ῦ ὠ ῦ

κα τ ς μπώτεις, ὶ ὰ ἀ

ψορρόου κεανο ο (

ἀ Ὠ ῖ Il. 18,399)

λέγοντα κα ὶ

τρ ς μ ν γάρ τ' νίησιν π' ματι, τρ ς δ' ναροιβδε (Od. 12,105). ὶ ὲ ἀ ἐ ἤ ὶ ἀ ῖ

κα γ ρ ε μ τρίς, λλ δίς, τάχα τ ς στορίας παραπεσόντος τ ς γραφ ς διημαρτημένης· λλ' ὶ ὰ ἰ ὴ ἀ ὰ ῆ ἱ ἢ ῆ ῆ ἀ ἥ

γε προαίρεσις τοιαύτη. κα τ ὶ ὸ

ξ καλαρρείταο (Il. 7,422)

ἐ ἀ

δ χει τιν μφασιν τ ς πλημμυρίδος, χούσης τ ν πίβασιν πραε αν κα ο τελέως οώδη.ὲ ἔ ὰ ἔ ῆ ἐ ὴ ἐ ῖ ὶ ὐ ῥ

Ποσειδώνιος δ κα κ το σκοπέλους λέγειν τοτ μ ν καλυπτομένους, τοτ δ γυμνουμένους (Od.ὲ ὶ ἐ ῦ ὲ ὲ ὲ ὲ

12,235ff.), κα κ το ποταμ ν (Il. 14,245) φάναι τ ν κεαν ν ε κάζει τ ο δες α το τ περὶ ἐ ῦ ὸ ὸ ὠ ὸ ἰ ὸ ῥ ῶ ὐ ῦ ὸ ὶ

τ ς πλημμυρίδας μφανίζεσθαι. τ μ ν ο ν πρ τον ε , τ δ δεύτερον ο κ χει λόγον· ο τε γ ρὰ ἐ ὸ ὲ ὖ ῶ ὖ ὸ ὲ ὐ ἔ ὔ ὰ

ποταμί εύματι οικεν τ ς πλημμυρίδος πίβασις, πολ δ μ λλον ναχώρησις ο τοιαύτη. ῳ ῥ ἔ ἡ ῆ ἐ ὺ ὲ ᾶ ἡ ἀ ὐ

[Estrabón 1,1,8f]

τι δ ο κουμένη ν σός στι, πρ τον μ ν κ τ ς α σθήσεως κα τ ς πείρας ληπτέον. πανταχ

Ὅ ὲ ἡ ἰ ῆ ἐ ῶ ὲ ἐ ῆ ἰ ὶ ῆ ῆ

γάρ, πουποτο ν φικτ ν γέγονεν νθρώποις π τ σχατα τ ς γ ς προελθε ν, ε ρίσκεται θάλαττα,ὁ ῦ ἐ ὸ ἀ ἐ ὶ ὰ ἔ ῆ ῆ ῖ ὑ

ν δ καλο μεν κεανόν· κα που δ τ α σθήσει λαβε ν ο χ π ρξεν, λόγος δείκνυσι. τ μ ν

ἣ ὴ ῦ ὠ ὶ ὅ ὲ ῇ ἰ ῖ ὐ ὑ ῆ ὁ ὸ ὲ

γ ρ ωθιν ν πλευρόν, τ κατ το ς νδούς, κα τ σπέριον, τ κατ το ς βηρας κα το ςὰ ἑ ὸ ὸ ὰ ὺ Ἰ ὶ ὸ ἑ ὸ ὰ ὺ Ἴ ὶ ὺ

Μαυρουσίους, περιπλε ται π ν π πολ το τε νοτίου μέρους κα το βορείου· τ δ λειπόμενονῖ ᾶ ἐ ὶ ὺ ῦ ὶ ῦ ὸ ὲ

πλουν μ ν μέχρι ν ν τ μ συμμ ξαι μηδένας λλήλοις τ ν ντιπεριπλεόντων ο πολύ, ε τις

ἄ ἡ ῖ ῦ ῷ ὴ ῖ ἀ ῶ ἀ ὐ ἴ

(2)

πέλαγος τ τλαντικόν, σθμο ς διειργόμενον ο τω στενο ς το ς κωλύουσι τ ν περίπλουν, λλὸ Ἀ ἰ ῖ ὕ ῖ ῖ ὸ ἀ ὰ

μ λλον σύρρουν κα συνεχές. ο τε γ ρ περιπλε ν γχειρήσαντες, ε τα ναστρέψαντες, ο χ πᾶ ὶ ἵ ὰ ῖ ἐ ἶ ἀ ὐ ὑ ὸ

πείρου τιν ς ντιπιπτούσης κα κωλυούσης τ ν πέκεινα πλο ν νακρουσθ ναί φασιν, λλ π

ἠ ὸ ἀ ὶ ὸ ἐ ῦ ἀ ῆ ἀ ὰ ὑ ὸ

πορίας κα ρημίας, ο δ ν ττον τ ς θαλάττης χούσης τ ν πόρον.

ἀ ὶ ἐ ὐ ὲ ἧ ῆ ἐ ὸ

Το ς τε πάθεσι το κεανο το ς περ τ ς μπώτεις κα τ ς πλημμυρίδας μολογε το τοῖ ῦ ὠ ῦ ῖ ὶ ὰ ἀ ὶ ὰ ὁ ῖ ῦ

μ λλον· πάντη γο ν α τ ς τρόπος τ ν τε μεταβολ ν πάρχει κα τ ν α ξήσεων κα μειώσεων, ᾶ ῦ ὁ ὐ ὸ ῶ ῶ ὑ ὶ ῶ ὐ ὶ ἢ

ο πολ παραλλάττων, ς ν π ν ς πελάγους τ ς κινήσεως ποδιδομένης κα π μι ς α τίας. ὐ ὺ ὡ ἂ ὑ ὸ ἑ ὸ ῆ ἀ ὶ ἀ ὸ ᾶ ἰ

ππαρχος δ' ο πιθανός στιν ντιλέγων τ δόξ ταύτ , ς ο θ' μοιοπαθο ντος το

Ἵ ὐ ἐ ἀ ῇ ῃ ῃ ὡ ὔ ὁ ῦ ῦ

κεανο πανταχο , ο τ', ε δοθείη το το, κολουθο ντος α τ το σύρρουν ε ναι π ν τ κύκλ

ὠ ῦ ῦ ὔ ἰ ῦ ἀ ῦ ὐ ῷ ῦ ἶ ᾶ ὸ ῳ

πέλαγος τ τλαντικόν, πρ ς τ μ μοιοπαθε ν μάρτυρι χρώμενος Σελεύκ τ Βαβυλωνί . με ςὸ Ἀ ὸ ὸ ὴ ὁ ῖ ῳ ῷ ῳ ἡ ῖ

δ τ ν μ ν πλείω λόγον περ το κεανο κα τ ν πλημμυρίδων ε ς Ποσειδώνιον ναβαλλόμεθαὲ ὸ ὲ ὶ ῦ ὠ ῦ ὶ ῶ ἰ ἀ

κα θηνόδωρον, καν ς διακρατήσαντας τ ν περ τούτων λόγον. πρ ς δ τ ν ν π τοσο τονὶ Ἀ ἱ ῶ ὸ ὶ ὸ ὲ ὰ ῦ ἐ ὶ ῦ

λέγομεν, τι πρός τε τ ν μοιοπάθειαν ο τω βέλτιον νομίσαι· τά τε ο ράνια συνέχοιτ' ν κρε ττονὅ ὴ ὁ ὕ ὐ ἂ ῖ

τα ς ντε θεν ναθυμιάσεσιν, ε πλε ον ε η τ γρ ν περικεχυμένον. ῖ ἐ ῦ ἀ ἰ ῖ ἴ ὸ ὑ ὸ

(3)

ΕΚ ΤΩΝ ΑΡΕΙΟΥ ΔΙΔΥΜΟΥ ΕΠΙΤΟΜΗΣ ΦΥΣΙΚΩΝ

[Euseb. P. E. XI 23 3 – 6. Stob. ecl. eth. I 12 p. 330 H.]

Περ δ τ ν δε ν δ διεξήρχετο, ὶ ὲ ῶ ἰ ῶ ὡ ὶ τ ν κατ φύσιν α σθητ ν κατ γένος ρισμένα τινῶ ὰ ἰ ῶ ὰ ὡ ὰ

παραδείγματα φάμενος ε ναι τ ς δέας, ν τ ς πιστήμας γίγνεσθαι κα το ς ρους· παρ πάνταςἶ ὰ ἰ ὧ ὰ ἐ ὶ ὺ ὅ ὰ

γ ρ νθρώπους νθρωπόν τινα νοε σθαι κα παρ πάντας ππους ππον κα κοιν ς παρ πάντα ζ αὰ ἀ ἄ ῖ ὶ ὰ ἵ ἵ ὶ ῶ ὰ ῷ

ζ ον γένητον κα φθαρτον· ν τρόπον δ σφραγ δος μι ς κμαγε α γίνεσθαι πολλ κα συχν ςῷ ἀ ὶ ἄ ὃ ὲ ῖ ᾶ ἐ ῖ ὰ ὶ ὰ

ε κόνας ν ς νδρός, ο τως κα μι ς κάστης δέας α σθητ ν σωμάτων φύσεις παμπληθε ς, τ ςἰ ἑ ὸ ἀ ὕ ὶ ᾶ ἑ ἰ ἰ ῶ ῖ ῆ

μ ν νθρώπων νθρώπους παντας, <τ ς δ ππων ππους παντας,> κα κατ τ ν α τ ν λόγονὲ ἀ ἀ ἅ ῆ ὲ ἵ ἵ ἅ ὶ ὰ ὸ ὐ ὸ

π τ ν λλων τ ν κατ φύσιν. ε ναι δ τ ν δέαν ίδιον ο σίαν, α τίαν κα ρχ ν το καστον

ἐ ὶ ῶ ἄ ῶ ὰ ἶ ὲ ὴ ἰ ἀ ὐ ἰ ὶ ἀ ὴ ῦ ἕ

ε ναι τοιο τον, ο α στ ν α τή. καθάπερ ο ν τ κατ μέρος σπερ ρχέτυπα τ ν α σθητ νἶ ῦ ἵ ἐ ὶ ὐ ὖ ὰ ὰ ὥ ἀ ῶ ἰ ῶ

προηγε σθαι σωμάτων, ο τως τ ν πάσας ν αυτ περιέχουσαν καλλίστην κα τελειοτάτην ο σίανῖ ὕ ὴ ἐ ἑ ῇ ὶ ὐ

πάρχειν το δε παράδειγμα το κόσμου· πρ ς γ ρ ταύτην φομοιωθέντα π το δημιουργήσαντος

ὑ ῦ ῦ ὸ ὰ ἀ ὑ ὸ ῦ

α τ ν πειργάσθαι θεο κατ πρόνοιαν κ τ ς πάσης ο σίας. ὐ ὸ ἀ ῦ ὰ ἐ ῆ ὐ

[Alcinoi epit. Plut. dogm. c. 12.]

πε γ ρ τ ν κατ φύσιν α σθητ ν

Ἐ ὶ ὰ ῶ ὰ ἰ ῶ κα κατ μέρος ρισμένα τιν δε παραδείγματα ε ναι τ ςὶ ὰ ὡ ὰ ῖ ἶ ὰ

δέας, ν κα τ ς πιστήμας γίνεσθαι κα το ς ρους (παρ πάντας γ ρ νθρώπους νθρωπόν τινα

ἰ ὧ ὶ ὰ ἐ ὶ ὺ ὅ ὰ ὰ ἀ ἄ

νοε σθαι κα παρ πάντας ππους ππον κα κοιν ς παρ τ ζ α ζ ον γένητον κα φθαρτον· νῖ ὶ ὰ ἵ ἵ ὶ ῶ ὰ ὰ ῷ ῷ ἀ ὶ ἄ ὃ

τρόπον σφραγ δος μι ς κμαγε α γίνεται πολλ κα ν ς νδρ ς ε κόνες μυρίαι π μυρίαις τ ςῖ ᾶ ἐ ῖ ὰ ὶ ἑ ὸ ἀ ὸ ἰ ἐ ὶ ῆ

δέας ο σης α τίας ρχ ν το ε ναι καστον τοιο τον ο ον α τ πάρχει), ναγκα ον κα τ

ἰ ὔ ἰ ἀ ὴ ῦ ἶ ἕ ῦ ἷ ὐ ὴ ὑ ἀ ῖ ὶ ὸ

κάλλιστον κατασκεύασμα τ ν κόσμον π το θεο δεδημιουργ σθαι πρός τινα δέαν κόσμουὸ ὑ ὸ ῦ ῦ ῆ ἰ

ποβλέποντος παράδειγμα πάρχουσαν το δε το κόσμου ς ν πεικονισμένου π' κείνης πρ ς

ἀ ὑ ῦ ῦ ὡ ἂ ἀ ἀ ἐ ὸ

ν φομοιωθέντα π το δημιουργο α τ ν πειργάσθαι κατ θαυμαστοτάτην πρόνοιαν κα

ἣ ἀ ὑ ὸ ῦ ῦ ὐ ὸ ἀ ὰ ὶ

δίαιταν λθόντος π τ δημιουργε ν τ ν κόσμον διότι γαθ ς ν. κ τ ς πάσης ο ν λης α τ νἐ ἐ ὶ ὸ ῖ ὸ ἀ ὸ ἦ ἐ ῆ ὖ ὕ ὐ ὸ

δημιούργει.

[Stob. Ecl. I 11 4 p. 320 sq. H.]

< ριστοτέλους.> πειδ δ' μ ν φύσις κατ' πίνοιαν ρχή τίς στι Ἀ Ἐ ὴ ἡ ὲ ἐ ἀ ἐ κινήσεως κα στάσεως, ο τε δὶ ὔ ὴ

κινούμενον λη κατ τ ν διον λόγον ο τε τ ε δος. μ ν γ ρ νείδεος, τ δ ε δος εί, κα ἡ ὕ ὰ ὸ ἴ ὔ ὸ ἶ ἡ ὲ ὰ ἀ ὸ ὲ ἶ ἀ ὶ ἡ

(4)

τι στερ σθαι δοκε τ ν περ σ μα διαστάσεων, λλ' τι κα πολλ ν λλων πο

ὅ ἐ ῆ ῖ ῶ ὶ ῶ ἀ ὅ ὶ ῶ ἄ ἀ λείπεται κατὰ

τ ν διον λόγον, το ς σώμασιν πάρχει, σχήματος χρώματος ὸ ἴ ἃ ῖ ὑ βαρύτητος κουφότητος, λως πάσηςὅ

ποιότητος κα ποσότητος. ε γ ρ τούτων μετε χε, τ ν ποι ν < ν> ν κα ποσ ν· ο μετειληφυ αὶ ἰ ὰ ῖ ῶ ῶ ἂ ἦ ὶ ῶ ὐ ῖ

δ , κατ λόγον σ μα μ ν ο κ ν ε η, σωματικ δ δι τ πάσαις σπερ κμαγε ον ποκε σθαιὲ ὰ ῶ ὲ ὐ ἂ ἴ ὴ ὲ ὰ ὸ ὥ ἐ ῖ ὑ ῖ

τα ς ποιότησιν· ν τρόπον γ ρ τ ε δος τ ς λης φαιρεθ ν σώματον ε ναι τυγχάνει, ο τως καῖ ὃ ὰ ὸ ἶ ῆ ὕ ἀ ὲ ἀ ἶ ὕ ὶ

τ ν λην το ε δους χωρισθέντος ο σ μα. δε ν γ ρ μφο ν τ ς συνόδου πρ ς τ ν το σώματοςὴ ὕ ῦ ἴ ὐ ῶ ῖ ὰ ἀ ῖ ῆ ὸ ὴ ῦ

πόστασιν.

ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΔΥΜΟΥ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΥ ΕΠΙΤΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ

Τ ν δ' ε δαιμονίαν κ τ ν καλ ν γίνεσθαι κα προηγουμένων πράξεων. Δι κα δι' λων ε ναιὴ ὐ ἐ ῶ ῶ ὶ ὸ ὶ ὅ ἶ

καλήν, καθάπερ κα τ ν ν το ς α λο ς νέργειαν δι' λων ντεχνον. Ο γ ρ κβιβάζειν τ νὶ ὴ ἐ ῖ ὐ ῖ ἐ ὅ ἔ ὐ ὰ ἐ ὴ

παράληψιν τ ν λικ ν ρχ ν τ ς ε λικρινείας το καλο τ ν ε δαιμονίαν, ς ο δ τ ν τ ςῶ ὑ ῶ ἀ ῶ ῆ ἰ ῦ ῦ ὴ ὐ ὡ ὐ ὲ ὴ ῆ

ατρικ ς ντεχνον δι' λων νέργειαν τ ν τ ν ργάνων χρ σιν· π σαν μ ν γ ρ πρ ξιν νέργειαν

ἰ ῆ ἔ ὅ ἐ ὴ ῶ ὀ ῆ ᾶ ὲ ὰ ᾶ ἐ

ε ναί τινα ψυχ ς. πε δ' πράττων συγχρ ταί τισι πρ ς τ ν τελειότητα τ ς προθέσεως, μέρη τα ταἶ ῆ Ἐ ὶ ὁ ῆ ὸ ὴ ῆ ῦ

ο χρ νομίζειν τ ς νεργείας· καίτοι γε πιζητούσης κατέρας τ ν ε ρημένων τ τοιο τον, ο μ νὐ ὴ ῆ ἐ ἐ ἑ ῶ ἰ ὸ ῦ ὐ ὴ

ς μέρος, ς δ ποιητικ ν τ ς τέχνης. Τ γ ρ ν νευ πράττειν τιο ν δύνατον, μέρη τ ς

ὡ ὡ ὲ ὸ ῆ ὰ ὰ ὧ ἄ ὁ ῦ ἀ ῆ

νεργείας λέγειν, ο κ ρθόν. Τ μ ν γ ρ μέρος πινοε σθαι κατ τ συμπληρωτικ ν το λου τ δ'

ἐ ὐ ὀ ὸ ὲ ὰ ἐ ῖ ὰ ὸ ὸ ῦ ὅ ὰ

ν ο κ νευ κατ τ ποιητικόν, τ φέρειν κα συνεργε ν ε ς τ τέλος.

ὧ ὐ ἄ ὰ ὸ ῷ ὶ ῖ ἰ ὸ

Ξενοφάνους πρώτου λόγος λθεν ε ς το ς λληνας, ξιος γραφ ς, μα παιδι τάς γε τ νἦ ἰ ὺ Ἕ ἄ ῆ ἅ ᾷ ῶ

λλων τόλμας πιπλήττοντος, κα τ ν α το παριστάντος ε λάβειαν, ς ρα θε ς μ ν ο δε τ ν

ἄ ἐ ὶ ὴ ὐ ῦ ὐ ὡ ἄ ὸ ὲ ἶ ὴ

λήθειαν, «δόκος δ' π π σι τέτυκται.» μ ν γ ρ φιλοσοφία θήρα τ ς ληθείας στ κα ρεξις

ἀ ἐ ὶ ᾶ Ἡ ὲ ὰ ῆ ἀ ἐ ὶ ὶ ὄ

κα τ ν συγχορευτρι ν κα τ ς πρ ς α τ ς συμφωνίας, φησίν. Ε δ ναύτην στρατιώτην θεωρε ς,ὶ ῶ ῶ ὶ ῆ ὸ ὐ ὰ ἰ ὲ ἢ ῖ

πότερον νθρωπος α τ ς αυτ πεποι σθαί σοι δοκε , πρ ς κοινωνίαν; πρ ς κοινωνίαν. πὁ ἄ ὐ ὸ ἑ ῷ ῆ ῖ ἢ ὸ ὸ Ὑ ὸ

τίνος; π τ ς φύσεως. Τίνος ο σης κα π ς; Διοικούσης τ λα. Κα πότερον ο σης μή; Τα ταὙ ὸ ῆ ὔ ὶ ῶ ὰ ὅ ὶ ὔ ἢ ῦ

ο κ τι ναγκα ον πολυπραγμονε ν. ὐ ἔ ἀ ῖ ῖ

Περ το θικο ε δους τ ς φιλοσοφίας. ὶ ῦ ἠ ῦ ἴ Ἠθική στι δύναμις ψυχ ς, δι' ς σκηθείσης καλ ς ἐ ῆ ἧ ἀ ῶ ἡ

πρακτικ κατασκευάζεται ρετή, λόγος καθ' ν χρησόμεθα θικ ρετ . ὴ ἀ ἢ ὃ ἠ ῇ ἀ ῇ Ἦθος δέ στι ποιότηςἐ

το λόγου μέρους τ ς ψυχ ς ποτακτικ ς χειν θιζομένου τ λόγ . ῦ ἀ ῆ ῆ ὑ ῶ ἔ ἐ ῶ ῳ

< λλως>· λογον μέρος τ ς ψυχ ς ε θισμένον πακούειν τ λόγ · πάθος, παθητικ νἌ ἄ ῆ ῆ ἰ ὑ ῷ ῳ ἢ ἢ ὸ

μέρος τ ς ψυχ ς, ε θισμένον πακούειν τ λογικ . ῆ ῆ ἰ ὑ ῷ ῷ

(5)

Πάρεστι δ κ κείνως ρίζεσθαι· ρχ ψυχ ς πρακτική· κίνησις τ ς ψυχ ς καθ' ρμήν· ποιότηςὲ ἀ ὁ ἀ ὴ ῆ ἢ ῆ ῆ ὁ ἢ

λόγου μορίου ψυχ ς· ψυχ ς το λόγου μέρους ποιότης, κατ' πιτακτικ ν λόγον δυναμένη τ

ἀ ῆ ἢ ῆ ῦ ἀ ἐ ὸ ῷ

λογικ πακολουθε ν. Ο τω μ ν ο ν ο κατ Πλάτωνα φιλοσοφο ντες ρίζονται· ο δ κατῷ ἐ ῖ ὕ ὲ ὖ ἱ ὰ ῦ ὁ ἱ ὲ ὰ

Ζήνωνα τ ν Στωϊκόν, τροπικ ς· θός στι πηγ βίου, φ' ς α κατ μέρος πράξεις έουσι. Πάθος δ'ὸ ῶ ἦ ἐ ὴ ἀ ἧ ἱ ὰ ῥ

στίν, ς μ ν ριστοτέλης, λογος ψυχ ς κίνησις πλεοναστική. Τ μ ν ο ν λογον κατ το μ

ἐ ὡ ὲ Ἀ ἄ ῆ ὸ ὲ ὖ ἄ ὰ ῦ ὴ

χοντος τ ν ρχικ ν λόγον τάττει, τ ν γ ρ ποτακτικ ν χει, καθ' ν πακούειν πέφυκε τ λογικ ·

ἔ ὸ ἀ ὸ ὸ ὰ ὑ ὸ ἔ ὃ ὑ ῷ ῷ

τ δ πλεοναστικόν, κατ το πεφυκότος πιδέχεσθαι πλεονασμόν, ο κατ το δη πλεονάζοντος·ὸ ὲ ὰ ῦ ἐ ὐ ὰ ῦ ἤ

ποτ μ ν γ ρ πλεονάζει, ποτ δ' λλείπει. Κ κείνως δ' ρίζεται· πάθος στ κίνησις το λόγουὲ ὲ ὰ ὲ ἐ ἀ ὁ ἐ ὶ ῦ ἀ

μέρους τ ς ψυχ ς πλεοναστική, κατ φαντασίαν δέος λυπηρο . ῆ ῆ ὰ ἡ ἢ ῦ Ὁμ ν ο ν Περιπατητικ ς ο τως·ὲ ὖ ὸ ὕ

ς δ' Στωϊκ ς ρί

ὡ ὁ ὸ ὡ σατο Ζήνων, πάθος στ ν ρμ πλεονάζουσα. Ο λέγει πεφυκυ α πλεονάζειν,ἐ ὶ ὁ ὴ ὐ ῖ

λλ' δη ν πλεονασμ ο σα· ο γ ρ δυνάμει, μ λλον δ' νεργεί . ρίσατο δ κ κείνως· πάθος

ἀ ἤ ἐ ῷ ὖ ὐ ὰ ᾶ ἐ ᾳ Ὡ ὲ ἀ

στ ποτ ψυχ ς, π τ ς τ ν πτην ν φορ ς τ ε κίνητον το παθητικο παρεικάσας. θοποιΐα δ'

ἐ ὶ ὴ ῆ ἀ ὸ ῆ ῶ ῶ ᾶ ὸ ὐ ῦ ῦ Ἠ

στ ν θους μποίησις. θικ δ' στ ν ρετ μεσότης παθ ν, ξις ρίζουσα το πάθους τ ν

ἐ ὶ ἤ ἐ Ἠ ὴ ἐ ὶ ἀ ὴ ῶ ἢ ἕ ὁ ῦ ὴ

περβολ ν κα τ ν λλειψιν τ τ ς φρονήσεως λόγ · ξις προαιρετικ το καλο περ δον ς

ὑ ὴ ὶ ὴ ἔ ῷ ῆ ῳ ἢ ἕ ὴ ῦ ῦ ὶ ἡ ὰ

κα λύπας. Τα τα μ ν ο ν α τάρκη περ τ ν ρων, πολλάκις γ ρ ο περ α τ ν λόγοιὶ ῦ ὲ ὖ ὐ ὶ ῶ ὅ ὰ ἱ ὶ ὐ ῶ

παρεμπεσο νται. Χωρητέον δ π τ ν διαίρεσιν το θικο τόπου, ε θ ς π' α το το κατῦ ὲ ἐ ὶ ὴ ῦ ἠ ῦ ὐ ὺ ἀ ὐ ῦ ῦ ὰ

διαφορ ν νδεικνυμένου. ὰ ἐ

(6)

CRUSIPPOU

[Diog. Laert. VII 179.]̈

<Χρύσιππος> πολλωνίου Σολε ς Ταρσεύς, ς λέξανδρος ν Διαδοχα ς, μαθητ ς Κλεάνθους.Ἀ ὺ ἢ ὡ Ἀ ἐ ῖ ὴ

ο τος ὗ πρότερον μ ν δόλιχον σκει, πειτα κούσας Ζήνωνος Κλεάνθους, ς Διοκλ ς κα οὲ ἤ ἔ ἀ ἢ ὡ ῆ ὶ ἱ

πλείους, τι τε ζ ντος πέστη α το κα ο χ τυχ ν γένετο κατ φιλοσοφίαν· ν ρ ε φυ ς καἔ ῶ ἀ ὐ ῦ ὶ ὐ ὁ ὼ ἐ ὰ ἀ ὴ ὐ ὴ ὶ

ξύτατος ν παντ μέρει ο τως στε κα ν το ς πλείστοις διηνέχθη πρ ς Ζήνωνα, λλ κα πρ ς

ὀ ἐ ὶ ὕ ὥ ὶ ἐ ῖ ὸ ἀ ὰ ὶ ὸ

Κλεάνθην, κα πολλάκις λεγε μόνης τ ς τ ν δογμάτων διδασκαλίας χρ ζειν, τ ς δ ποδείξειςᾧ ὶ ἔ ῆ ῶ ῄ ὰ ὲ ἀ

α τ ς ε ρήσειν. μετενόει μέντοι πότε πρ ς α τ ν ποτείνοιτο, στε συνεχ ς προφέρεσθαι τα τα·ὐ ὸ ὑ ὁ ὸ ὐ ὸ ἀ ὥ ὲ ῦ

γ δ τ λλα μακάριος πέφυκ' ν ρ πλ ν ε ς Κλεάνθην· το το δ' ο κ ε δαιμον .

ἐ ὼ ὲ ἄ ἀ ὴ ὴ ἰ ῦ ὐ ὐ ῶ

ο τω δ' πίδοξος ν το ς διαλεκτικο ς γένετο, στε δοκε ν το ς πλείους τι ε παρ θεο ς ν [ ]ὕ ἐ ἐ ῖ ῖ ἐ ὥ ῖ ὺ ὅ ἰ ὰ ῖ ἦ ἡ

διαλεκτική, ο κ ν ν λλη Χρυσίππειος· πλεονάσας δ το ς πράγμασι τ ν λέξιν ο κατώρθωσε.ὐ ἂ ἦ ἄ ἢ ἡ ὲ ῖ ὴ ὐ

πονικώτατός τε παρ' ντινο ν γέγονεν, ς δ λος κ τ ν συγγραμμάτων α το · τ ν ριθμ ν γ ρὁ ῦ ὡ ῆ ἐ ῶ ὐ ῦ ὸ ἀ ὸ ὰ

π ρ πέντε κα πτακόσιά στιν. πλήθυνε δ α τ πολλάκις π ρ το α το δόγματος πιχειρ ν

ὑ ὲ ὶ ἑ ἐ ἐ ὲ ὐ ὰ ὑ ὲ ῦ ὐ ῦ ἐ ῶ

κα π ν τ ποπεσ ν γράφων κα διορθούμενος πλεονάκις πλείστ τε τ ν μαρτυρι ν παραθέσειὶ ᾶ ὸ ὑ ὸ ὶ ῃ ῶ ῶ

χρώμενος· στε κα πειδή ποτε ν τινι τ ν συγγραμμάτων παρ' λίγον τ ν Ε ριπίδου Μήδειανὥ ὶ ἐ ἔ ῶ ὀ ὴ ὐ

λην παρετίθετο καί τις μετ χε ρας ε χε τ βιβλίον, πρ ς τ ν πυθόμενον τί ρα χοι, φη

ὅ ὰ ῖ ἶ ὸ ὸ ὸ ἄ ἔ ἔ

“Χρυσίππου Μήδειαν”. κα πολλόδωρος δ θηνα ος ν τ συναγωγ τ ν δογμάτων,ὶ Ἀ ὲ ὁ Ἀ ῖ ἐ ῇ ῇ ῶ

βουλόμενος παριστάνειν, τι τ πικούρου ο κεί δυνάμει γεγραμμένα κα παράθετα ντα μυρίὅ ὰ Ἐ ἰ ᾳ ὶ ἀ ὄ ῳ

πλείω στ τ ν Χρυσίππου βιβλίων, φησ ν ο τως α τ τ λέξει· “ε γάρ τις φέλοι τ ν Χρυσίππουἐ ὶ ῶ ὶ ὕ ὐ ῇ ῇ ἰ ἀ ῶ

βιβλίων σ' λλότρια παρατέθειται, κεν ς α τ χάρτης καταλελείψεται.” κα τα τα μ νὅ ἀ ὸ ὐ ῷ ὁ ὶ ῦ ὲ

πολλόδωρος. δ παρεδρεύουσα πρεσβ τις α τ , ς φησι Διοκλ ς, λεγεν ς πεντακοσίους

Ἀ ἡ ὲ ῦ ὐ ῷ ὥ ῆ ἔ ὡ

γράφει στίχους μερησίους. κάτων δέ φησιν λθε ν α τ ν π φιλοσοφίαν τ ς ο σίας α το τ ςἡ Ἑ ἐ ῖ ὐ ὸ ἐ ὶ ῆ ὐ ὐ ῦ ῆ

πατρ ας ε ς τ βασιλικ ν ναληφθείσης. ῴ ἰ ὸ ὸ ἀ

ν δ κα τ σωμάτιον ε τελής, ς δ λον κ το νδριάντος το ν Κεραμεικ , ς σχεδόν

Ἦ ὲ ὶ ὸ ὐ ὡ ῆ ἐ ῦ ἀ ῦ ἐ ῷ ὃ

τι ποκέκρυπται τ πλησίον ππε . θεν α τ ν Καρνεάδης Κρύψιππον λεγεν (ὑ ῷ ἱ ῖ ὅ ὐ ὸ ὁ ἔ secuntur apophthegmata).

(7)

ΝΙΚΟΜΑΧΟΥ ΓΕΡΑΣΗΝΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΥΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ

Ο παλαιο κα πρ τοι μεθοδεύσαντες πιἱ ὶ ὶ ῶ ἐ στήμην κατάρξαντος Πυθαγόρου ρίζοντο φιλοσοφίανὡ

ε ναι φιλίαν σοφίας, ς κα α τ τ νομα μφαίνει, τ ν πρ Πυθαγόρου πάντων σοφ νἶ ὡ ὶ ὐ ὸ ὸ ὄ ἐ ῶ ὸ ῶ

καλουμένων συγκεχυμέν νόματι, σπερ κα τέκτων κα σκυτοτόμος κα κυβερνήτης κα πλ ς ῳ ὀ ὥ ὶ ὶ ὶ ὶ ἁ ῶ ὁ

τέχνης τιν ς δημιουργίας μπειρος· λλ' γε Πυθαγόρας συστείλας πάντων τ νομα π τ ν τοὸ ἢ ἔ ἀ ὅ ὸ ὄ ἐ ὶ ὴ ῦ

ντος. πιστήμην κα κατάληψιν κα μόνην τ ν ν τούτ γν σιν τ ς ληθείας σοφίαν δίως

ὄ ἐ ὶ ὶ ὴ ἐ ῳ ῶ ῆ ἀ ἰ

καλέσας ε κότως κα τ ν ταύτης ρεξιν κα μεταδίωξιν φιλοσοφίαν προσηγόρευσεν, ο ον σοφίαςἰ ὶ ὴ ὄ ὶ ἷ

ρεξιν. ξιοχρεώτερος δέ στι τ ν λλως ριζομένων, παρ' σον δίου νόματος κα πράγματος

ὄ ἀ ἐ ῶ ἄ ὁ ὅ ἰ ὀ ὶ

ννοιαν δηλο · κα ταύτην δ τ ν σοφίαν ρίζετο πιστήμην τ ς ν το ς ο σιν ληθείας, πιστήμην

ἔ ῖ ὶ ὲ ὴ ὡ ἐ ῆ ἐ ῖ ὖ ἀ ἐ

μ ν ο όμενος ε ναι κατάληψιν το ποκειμένου πταιστον κα μετακίνητον, ντα δ τ κατ τὲ ἰ ἶ ῦ ὑ ἄ ὶ ἀ ὄ ὲ ὰ ὰ ὰ

α τ κα σαύτως ε διατελο ντα ν τ κόσμ κα ο δέποτε το ε ναι ξιστάμενα ο δ πὐ ὰ ὶ ὡ ἀ ὶ ῦ ἐ ῷ ῳ ὶ ὐ ῦ ἶ ἐ ὐ ὲ ἐ ὶ

βραχύ· τα τα ν ε η τ υλα κα ν κατ μετουσίαν καστον λοιπ ν τ ν μωνύμως ντων καῦ ἂ ἴ ὰ ἄ ὶ ὧ ὰ ἕ ὸ ῶ ὁ ὄ ὶ

καλουμένων τόδε τι λέγεται κα στι. τ μ ν γ ρ σωματικ δήπου κα λικ ν διηνεκε ύσει καὶ ἔ ὰ ὲ ὰ ὰ ὶ ὑ ὰ ἐ ῖ ῥ ὶ

μεταβολ δι παντός στι μιμούμενα τ ν τ ς ξ ρχ ς ιδίου λης κα ποστάσεως φύσιν καῇ ὰ ἐ ὴ ῆ ἐ ἀ ῆ ἀ ὕ ὶ ὑ ὶ

διότητα· λη γ ρ δι' λης ν τρεπτ κα λλοιωτή·

ἰ ὅ ὰ ὅ ἦ ὴ ὶ ἀ τ δ περ α τ ν κα σ ν α τ θεωρούμεναὰ ὲ ὶ ὐ ὴ ἢ ὶ ὺ ὐ ῇ

σώ

ἀ ματα, ο ον ποιότητες, ποσότητες, σχηματισμοί, μεγέθη, μικρότητες, σότητες, σχέσεις, νέργειαι,ἷ ἰ ἐ

διαθέσεις, τόποι, χρόνοι, πάντα πλ ς, ο ς περιέχεται τ ν κάστ σώματι, πάρχει καθ' αυτἁ ῶ ἷ ὰ ἐ ἑ ῳ ὑ ἑ ὰ

κίνητα κα μετάπτωτα, συμβεβηκότως δ μετέχει κα παραπολαύει τ ν περ τ ποκείμενον

ἀ ὶ ἀ ὲ ὶ ῶ ὶ ὸ ὑ

σ μα παθ ν. τ ν δ τοιούτων ξαιρέτως πιστήμη στ ν σοφία, συμβεβηκότως δ κα τ νῶ ῶ ῶ ὴ ἐ ἐ ἐ ὶ ἡ ὲ ὶ ῶ

μετεχόντων α τ ν, στι σωμάτων. ὐ ῶ ὅ ἐ

λλ' κε να μ ν υλα κα ίδια κα τελεύτητα κα δι παντ ς μοια κα παράλλακτα

Ἀ ἐ ῖ ὲ ἄ ὶ ἀ ὶ ἀ ὶ ὰ ὸ ὅ ὶ ἀ

πέφυκε διατελε ν, σαύτως τ α τ ν ο σί πιδιαμένοντα, κα καστον α τ ν κυρίως ν λέγεται,ῖ ὡ ῇ ὐ ῶ ὐ ᾳ ἐ ὶ ἕ ὐ ῶ ὂ

τ δ ν γενέσει τε κα φθορ κα α ξήσει κα μειώσει κα μεταβολ παντοί κα μετουσίὰ ὲ ἐ ὶ ᾷ ὶ ὐ ὶ ὶ ῇ ᾳ ὶ ᾳ

φαίνεται διηνεκ ς τρεπόμενα κα λέγεται μ ν μωνύμως κείνοις ντα, καθ' σον α τ ν μετέχει,ῶ ὶ ὲ ὁ ἐ ὄ ὅ ὐ ῶ

στι δ τ αυτ ν φύσει ο κ ντως ντα· ο δ γ ρ τ βραχύτατον π τα το διαμένει, λλ' ε

ἔ ὲ ῇ ἑ ῶ ὐ ὄ ὄ ὐ ὲ ὰ ὸ ἐ ὶ ὐ ῦ ἀ ἀ ὶ

μεταβαίνει παντοίως λλασσόμενα κατ τ ν παρ Πλάτωνι Τίμαιον, ς φησι· τί τ ν εί, γένεσινἀ ὰ ὸ ὰ ὅ ὸ ὂ ἀ

δ ο κ χον, κα τί τ γινόμενον μέν, ν δ ο δέποτε, τ μ ν δ νοήσει μετ λόγου περιληπτόν, εὲ ὐ ἔ ὶ ὸ ὂ ὲ ὐ ὸ ὲ ὴ ὰ ἀ ὶ

κα κατ τ α τ ν, τ δ' α δόξ μετ' α σθήσεως λόγου δοξαστόν, γινόμενόν τε καὶ ὰ ὰ ὐ ὰ ὄ ὸ ὖ ῃ ἰ ἀ ὶ

πολλύμενον, ντως δ ο δέποτε ν. ε λογον ρα κα ναγκαιότατον, ε το προσήκοντος κα

ἀ ὄ ὲ ὐ ὄ ὔ ἄ ὶ ἀ ἰ ῦ ὶ

νθρώπ πρέποντος τέλους φιέμεθα, τουτέστιν ε ζωίας (α τη δ δι φιλοσοφίας μόνης, φ' τέρου

ἀ ῳ ἐ ὐ ὕ ὲ ὰ ὑ ἑ

(8)

ο σιν ληθείας, ὖ ἀ ὄντα δ τ μ ν κυρίως λεγόμενα, τ δ μωνύμως), κριβ ς διελε ν καὲ ὰ ὲ ὰ ὲ ὁ ἀ ῶ ῖ ὶ

διαρθρ σαι τ το ς ο σι συμβεβηκότα. τ ν τοίνυν ντων τ ν τε κυρίως κα τ ν καθ' μωνυμίαν,ῶ ὰ ῖ ὖ ῶ ὄ ῶ ὶ ῶ ὁ

περ στ νοητ ν τε κα α σθητ ν, τ μέν στιν νωμένα κα λληλουχούμενα, ο ον ζ ον,

ὅ ἐ ὶ ῶ ὶ ἰ ῶ ὰ ἐ ἡ ὶ ἀ ἷ ῶ

κόσμος, δένδρον κα τ μοια, περ κυρίως κα δίως καλε ται μεγέθη, τ δ δι ρημένα τε κα νὶ ὰ ὅ ἅ ὶ ἰ ῖ ὰ ὲ ῃ ὶ ἐ

παραθέσει κα ο ον κατ σωρείαν, καλε ται πλήθη, ο ον ποίμνη, δ μος, σωρός, χορ ς κα τὶ ἷ ὰ ἃ ῖ ἷ ῆ ὸ ὶ ὰ

παραπλήσια. τ ν ρα δύο ε δ ν τούτων πιστήμην νομιστέον τ ν σοφίαν· λλ' πε π ν πλ θοςῶ ἄ ἰ ῶ ἐ ὴ ἀ ἐ ὶ ᾶ ῆ

κα π ν μέγεθος πειρα τ α τ ν φύσει ξ νάγκης στί (τ μ ν γ ρ πλ θος π ρισμένης ίζηςὶ ᾶ ἄ ῇ ὑ ῶ ἐ ἀ ἐ ὸ ὲ ὰ ῆ ἀ ὸ ὡ ῥ

ρξάμενον ο παύεται προκόπτον, τ δ μέγεθος π ρισμένης λότητος διαιρούμενον ο δαμ

ἀ ὐ ὸ ὲ ἀ ὸ ὡ ὁ ὐ ῆ

δύναται παύειν τ ν τομήν, λλ' π' πειρον δι τα τα προχωρε ), α δ πιστ μαι πάντωςὴ ἀ ἐ ἄ ὰ ῦ ῖ ἱ ὲ ἐ ῆ

πεπερασμένων ε σ ν πιστ μαι, πείρων δ ο δέποτε, φαίνεται δή, τι ο τε περ πλ ς μέγεθοςἰ ὶ ἐ ῆ ἀ ὲ ὐ ὅ ὔ ὶ ἁ ῶ

ο τε περ πλ ς πλ θος συσταίη ν ποτε πιστήμη ( όριστον γ ρ κάτερον καθ' αυτό στι,ὔ ὶ ἁ ῶ ῆ ἄ ἐ ἀ ὰ ἑ ἑ ἐ

πλ θος μ ν π τ πλε ον, μέγεθος δ π τ λαττον), λλ περί τι π' μφο ν φωρισμένον, πῆ ὲ ἐ ὶ ὸ ῖ ὲ ἐ ὶ ὸ ἔ ἀ ὰ ἀ ἀ ῖ ἀ ἀ ὸ

μ ν πλήθους περ τ ποσόν, π δ μεγέθους περ τ πηλίκον. ὲ ὶ ὸ ἀ ὸ ὲ ὶ ὸ

Πάλιν δ ξ ρχ ς, πε το ποσο τ μ ν ρ ται καθ' αυτό, μηδεμίαν πρ ς λλο σχέσιν χον,ὲ ἐ ἀ ῆ ἐ ὶ ῦ ῦ ὸ ὲ ὁ ᾶ ἑ ὸ ἄ ἔ

ο ον ρτιον, περιττόν, τέλειον, τ οικότα, τ δ πρ ς λλο πως δη χον κα σ ν τ πρ ς τερονἷ ἄ ὰ ἐ ὸ ὲ ὸ ἄ ἤ ἔ ὶ ὺ ῇ ὸ ἕ

σχέσει πινοούμενον, ο ον διπλάσιον, με ζον, λαττον, μισυ, μιόλιον, πίτριτον, τ οικότα, δ λονἐ ἷ ῖ ἔ ἥ ἡ ἐ ὰ ἐ ῆ

τι ρα δύο μέθοδοι πιλήψονται πιστημονικα κα διευκρινήσουσι π ν τ περ το ποσο σκέμμα,

ὅ ἄ ἐ ἐ ὶ ὶ ᾶ ὸ ὶ ῦ ῦ

ριθμητικ μ ν τ περ το καθ' αυτό, μουσικ δ τ περ το πρ ς λλο. πάλιν δ πε το

ἀ ὴ ὲ ὸ ὶ ῦ ἑ ὴ ὲ ὸ ὶ ῦ ὸ ἄ ὲ ἐ ὶ ῦ

πηλίκου τ μέν στιν ν μον κα στάσει, τ δ ν κινήσει κα περιφορ , δύο τεραι κατ τ α τὸ ἐ ἐ ῇ ὶ ὸ ὲ ἐ ὶ ᾷ ἕ ὰ ὰ ὐ ὰ

πιστ μαι κριβώσουσι τ πηλίκον, τ μ ν μένον κα ρεμο ν γεωμετρία, τ δ φερόμενον κα

ἐ ῆ ἀ ὸ ὸ ὲ ὶ ἠ ῦ ὸ ὲ ὶ

περιπολο ν σφαιρική. ο κ ρα τούτων νευ δυνατ ν τ το ντος ε δη κριβ σαι ο δ' ρα τ ν νῦ ὐ ἄ ἄ ὸ ὰ ῦ ὄ ἴ ἀ ῶ ὐ ἄ ὴ ἐ

το ς ο σιν λήθειαν ε ρε ν, ς πιστήμη σοφία, φαίνεται δέ, τι ο δ' ρθ ς φιλοσοφε ν· περ γ ρῖ ὖ ἀ ὑ ῖ ἧ ἐ ὅ ὐ ὀ ῶ ῖ ὅ ὰ

ζωγραφίη συμβάλλεται τέχναις βαναύσοις πρ ς θεωρίης ρθότητα, το τό τοι γραμμα κα ριθμοὸ ὀ ῦ ὶ ὶ ἀ ὶ

κα ρμονικ διαστήματα κα κύκλων περιπολήσεις πρ ς λόγων σοφ ν μαθήσιας συνεργίηνὶ ἁ ὰ ὶ ὸ ῶ

χουσιν, νδροκύδης φησ ν Πυθαγορικός. λλ κα ρχύτας Ταραντ νος ρχόμενος το

ἔ Ἀ ὶ ὁ ἀ ὰ ὶ Ἀ ὁ ῖ ἀ ῦ

ρμονικο τ α τ ο τω πως λέγει· καλ ς μοι δοκο ντι περ τ μαθήματα διαγνώμεναι κα ο δ ν

ἁ ῦ ὸ ὐ ὸ ὕ ῶ ῦ ὶ ὰ ὶ ὐ ὲ

τοπον α το ς ρθ ς, ο α ντί, περ κάστου φρονέειν. περ γ ρ τ ς τ ν λων φύσιος καλ ς

ἄ ὐ ὺ ὀ ῶ ἷ ἐ ὶ ἑ ὶ ὰ ᾶ ῶ ὅ ῶ

διαγνόντες μελλον κα περ τ ν κατ μέρος, ο α ντί, καλ ς ψε σθαι· περί τε δ τ ς γεωμετρικ ςἔ ὶ ὶ ῶ ὰ ἷ ἐ ῶ ὀ ῖ ὴ ᾶ ᾶ

κα ριθμητικ ς κα σφαιρικ ς παρέδωκαν μμιν σαφ διάγνωσιν, ο χ κιστα δ κα περὶ ἀ ᾶ ὶ ᾶ ἄ ῆ ὐ ἥ ὲ ὶ ὶ

μουσικ ς. τα τα γ ρ τ μαθήματα δοκο ντι μμεναι δελφεά· περ γ ρ δελφε τ το ντοςᾶ ῦ ὰ ὰ ῦ ἔ ἀ ὶ ὰ ἀ ὰ ὰ ῦ ὄ

πρώτιστα δύο ε δεα τ ν ναστροφ ν χει. κα Πλάτων δ π τέλει το τριςκαιδεκάτου τ ν νόμων,ἴ ὰ ἀ ὰ ἔ ὶ ὲ ἐ ὶ ῦ ῶ

περ τιν ς φιλόσοφον πιγράφουσιν, τι ν α τ περισκοπε κα διορίζεται, ποταπ ν χρ τ ν ντως

ὅ ὲ ἐ ὅ ἐ ὐ ῷ ῖ ὶ ὸ ὴ ὸ ὄ

(9)

πιφέρει· παν διάγραμμα ριθμο τε σύστημα κα ρμονίας σύστασιν πασαν τ ς τε τ ν στρων

ἐ ἅ ἀ ῦ ὶ ἁ ἅ ῆ ῶ ἄ

φορ ς τ ν ναλογίαν μίαν ναφαν ναι δε τ κατ τρόπον μανθάνοντι, φανήσεται δ' ν λέγομενᾶ ὴ ἀ ἀ ῆ ῖ ῷ ὰ ἂ ὃ

ρθ ς, ε τις ε ς ν βλέπων πάντα μανθάνει· δεσμ ς γ ρ πάντων τούτων ε ς ναφανήσεται· ε δέ

ὀ ῶ ἴ ἰ ἓ ὸ ὰ ἁ ἷ ἀ ἰ

τις λλως μεταχειριε ται φιλοσοφίαν, τύχην δε καλε ν συνεργόν· ο γ ρ νευ τούτων δός ποτε,ἄ ῖ ῖ ῖ ὐ ὰ ἄ ἡ ὁ

λλ' ο τος τρόπος, τα τα τ μαθήματα ε τε χαλεπ ε τε δια, ταύτ τέον, μελε ν δ ο δε .

ἀ ὗ ὁ ῦ ὰ ἴ ὰ ἴ ῥᾴ ῃ ἰ ἀ ῖ ὲ ὐ ῖ

τ ν δ τα τα πάντα ο τω λαβόντα, ς γ λέγω, το τον γ καλ σοφώτατον κα διισχυρίζομαιὸ ὲ ῦ ὕ ὡ ἐ ὼ ῦ ἐ ὼ ῶ ὶ

παίζων τε κα σπουδάζων. δ λον γάρ, τι κλίμαξί τισι κα γεφύραις οικε τα τα τ μαθήματαὶ ῆ ὅ ὶ ἔ ῦ ὰ

διαβιβάζοντα τ ν διάνοιαν μ ν π τ ν α σθητ ν κα δοξαστ ν π τ νοητ κα πιστημονικὴ ἡ ῶ ἀ ὸ ῶ ἰ ῶ ὶ ῶ ἐ ὶ ὰ ὰ ὶ ἐ ὰ

κα π τ ν συντρόφων μ ν κα κ βρεφ ν ντων συνήθων λικ ν κα σωματικ ν π τὶ ἀ ὸ ῶ ἡ ῖ ὶ ἐ ῶ ὄ ὑ ῶ ὶ ῶ ἐ ὶ ὰ

συνήθη τε κα τερόφυλα πρ ς τ ς α σθήσεις, τ δ υλί κα ιδιότητι συγγενέστερα τα ς

ἀ ὶ ἑ ὸ ὰ ἰ ῇ ὲ ἀ ᾳ ὶ ἀ ῖ

μετέραις ψυχα ς κα πολ πρότερον τ ν α τα ς νοητικ . καθ κα παρ Πλάτωνι ν τ

ἡ ῖ ὶ ὺ ῷ ἐ ὐ ῖ ῷ ὰ ὶ ὁ ὰ ἐ ῇ

πολιτεί Σωκράτης το προσδιαλεγομένου α τίας τιν ς ε λόγους πιφέρειν δοκο ντος το ςᾳ ῦ ἰ ὰ ὐ ἐ ῦ ῖ

μαθήμασιν, ς ε χρηστά ε σι πρ ς τ ν νθρώπινον βίον, μ ν ριθμητικ πρ ς λογισμο ς καὡ ὔ ἰ ὸ ὸ ἀ ἡ ὲ ἀ ὴ ὸ ὺ ὶ

διανομ ς κα συνεισφορ ς κα μείψεις κα κοινωνίας, δ γεωμετρία πρ ς στρατοπεδεύσειςὰ ὶ ὰ ὶ ἀ ὶ ἡ ὲ ὸ

πόλεών τε κα ερ ν συγκτίσεις κα γεωμορίας, δ μουσικ πρ ς ορτ ς κα θυμηδίας κα θε νὶ ἱ ῶ ὶ ἡ ὲ ὴ ὸ ἑ ὰ ὶ ὶ ῶ

θρησκείας, σφαιρικ δ κα στρονομία πρ ς γεωργίας τε κα ναυτιλίαν κα τ ς λλας καταρχ ςὴ ὲ ὶ ἀ ὸ ὶ ὶ ὰ ἄ ὰ

τ ν πράξεων ε χερείας κα πιτηδειότητας προδηλο σα, πιπλήττων φησίν· ς δ ς ε , τι οικαςῶ ὐ ὶ ἐ ῦ ἐ ὡ ἡ ὺ ἶ ὅ ἔ

δεδιέναι, μ ρα χρηστα τα τα τ μαθήματα προςτάττοιμι· τ δέ στι παγχάλεπον, μ λλον δὴ ἄ ἄ ῦ ὰ ὸ ἐ ᾶ ὲ

δύνατον· μμα γ ρ τ ς ψυχ ς π τ ν λλων πιτηδευμάτων ποτυφλούμενον κα

ἀ ὄ ὰ ῆ ῆ ὑ ὸ ῶ ἄ ἐ ἀ ὶ

κατορυττόμενον δι τούτων μόνων ναζωπυρε ται κα νεγείρεται κρε ττον ν σωθ ναι μυρίωνὰ ἀ ῖ ὶ ἀ ῖ ὂ ῆ

σωματικ ν μμάτων· μόν γ ρ α τ περ το παντ ς λήθεια ρ ται. ῶ ὀ ῳ ὰ ὐ ῷ ἡ ὶ ῦ ὸ ἀ ὁ ᾶ

Figure

Actualización...

Referencias

Actualización...

Related subjects :