Con estas dúas propostas, o Servizo de Normalización Lingüística da Universidade da Coruña quere contribuír á homoxeneización, actualización e mellora da calidade dos escritos emanados da institución de ensino superior, sempre en liña co traballo desenvolvido polo resto galego. universidades que esperamos ofrecer, algún día nun futuro non moi afastado, un manual de estilo universitario común ao sistema universitario galego. Tamén hai que deixar constancia da axuda que sempre nos prestaron tanto a Área de Normalización Lingüística da Universidade de Vigo como o Servizo de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela.
MAIÚSCULAS EN FUNCIÓN DEMARCATIVA
Os aspirantes deberán presentar a seguinte documentación: fotocopia do DNI, fotocopia do título académico e fotocopia da nómina. En galego as formas son incorrectas: *unconvinte, *listado (cando se refire a unha serie ou relación),* orzamentar.
MAIÚSCULAS EN FUNCIÓN DISTINTIVA
Os nomes de xéneros, dinastías ou familias concretas deben ir con maiúscula por tratarse de nomes propios: .. os Sarmiento, os Austrias, a casa de Alba, os Médici, os Soutomaior. Todos os topónimos referidos a distritos xeográficos e administrativos (estados, nacións, comunidades autónomas, provincias, rexións, concellos, parroquias, cidades, aldeas, localidades...) escríbense con maiúscula.
Os signos de puntuación Criterios de utilización
O PUNTO FINAL
Os solicitantes asinan un documento presentado xunto co formulario de solicitude debidamente cuberto. Todas as bibliotecas contarán con obras de consulta: dicionarios, enciclopedias e manuais; con libros de literatura contemporánea: conto, poesía e teatro; e con todo tipo de revistas.
A COMA OU VÍRGULA (,)
Debemos ter en conta que unha coma non separa os membros dunha oración composta se a subordinada realiza algunha función no conxunto, por exemplo, cando hai un suxeito ou un complemento na oración. Na segunda é dicir, a identificación e o sentido da frase pasa a ser que os destinatarios das axudas só serán os centros dun determinado campus. f).
O PUNTO E COMA (;)
Requirirase a seguinte documentación: - fotocopia do DNI; .. diploma ou grao; .. declaración xurada de que non recibe outras axudas económicas. Nas oracións longas débese empregar un punto e coma antes de adversativos, conxuncións sucesivas ou sucesivas.
OS DOUS PUNTOS (:)
Úsase con máis frecuencia en enumeracións complexas ou en frases longas cando xa hai comas nos elementos da enumeración ou nas cláusulas. Os membros do xurado revisarán: os traballos orixinais, os datos dos participantes e todo o material recibido.
OS PUNTOS SUSPENSIVOS (…)
Os puntos suspensivos tamén se sitúan ao final das enumeracións sen rematar, cando se pretende dar a entender que estas teñen máis elementos que non é necesario continuar coa enumeración. Neste caso, os puntos colocaranse ao comezo da cita, no medio ou ao final, dependendo de onde se atope o texto eliminado.
ENUMERACIÓNS
Determine o obxectivo de beneficio anual que se debe acadar do negocio proporcionado polo cliente. Solicitar información sobre as operacións financeiras realizadas polos clientes propostos, así como a contabilidade reflectida nos seus resultados.
Para as relacións cos demais e para a vida en sociedade son ferramentas importantes as seguintes habilidades interpersoais xerais: .. capacidade crítica e autocrítica - traballo en equipo. - habilidades interpersoais. - capacidade de traballo en equipo interdisciplinar. - Valoración da diversidade e da multiculturalidade. - habilidades para traballar nun contexto internacional. En todo caso, débese seguir un criterio coherente en canto á puntuación e ás maiúsculas. O informe di que "o xornal desta mañá reflectía a importancia da noticia no seu titular, que dicía 'A Universidade da Coruña cada día ten mellores instalacións', e iso é moi positivo".
Cando a cita abrangue máis dun parágrafo, pódense utilizar comiñas en cada un deles para distinguir claramente o fragmento citado do resto do texto. Son documentos probatorios aqueles nos que un órgano administrativo acredita o coñecemento de determinados actos, feitos ou consecuencias.
Na solicitude, o estudante pide "poder elixir os cursos [sic] que se ofrecen en toda a universidade.".
O TRAZO LONGO (–)
É posible que o profesor falte a un exame práctico -dixo o alumno- pero non creo que sexa difícil.
O TRAZO OU GUIÓN (-)
É posible que o profesor faga un exame práctico -dixo o alumno- pero non creo que sexa difícil. . de "galego" e de "falar", como aconteceu en "político-económico" ou "traballo social". En relación co apartado anterior, temos un grupo de casos especiais nos que sempre hai que empregar guións. Son por unha banda as palabras que teñen o prefixo que indican posicións ou condicións que xa non se posúen; .. tamén aqueles cuxo primeiro elemento é unha negación e finalmente os nomes complexos dos puntos cardinais.
AS BARRAS DIAGONAL OU OBLICUA(/), INVERSA (\) E VER- TICAL (|)
En relación á división, o uso da barra entre dúas unidades de medida para indicar unha razón: O seu uso limítase a obras de carácter lexicográfico, como dicionarios ou vocabularios, onde, como a barra, se pode utilizar para separar o significado de palabras con significados diferentes.
O APÓSTROFO (‘)
O ASTERISCO (*)
O SIGNO DE INTERROGACIÓN (?) E O SIGNO DE EXCLAMACIÓN (!) O uso do signo de interrogación e do signo de admiración só é obrigatorio.
OS SIGNOS DE INTERROGACIÓN (?) E DE ADMIRACIÓN (!) O emprego do signo de interrogación e do signo de admiración é só obrigatorio
Aínda que o seu uso non é frecuente no tipo de lingua que estamos a describir (especialmente a linguaxe administrativa), indicaremos aqueles usos máis frecuentes da admiración: . a) Normalmente estes signos utilízanse para expresar unha emoción ou un sentimento co que se expresa o enunciado.
Formas de tratamento
INTRODUCIÓN
Esta é a forma máis habitual de referirse á persoa que asina o texto para conseguir un estilo directo, individualizado e conciso porque non deixa dúbidas de quen asina o texto. Esta fórmula utilízase cando se desexa unha distancia ao receptor, para indicar que a información que se transmite non é responsabilidade da persoa que escribe o texto, senón dun grupo de persoas ou doutra persoa que utiliza ao escritor como intermediario. . O presidente da Deputación da Coruña ten o pracer de convidarvos ao acto que terá lugar o vindeiro 24 de agosto.
Esta fórmula garante que se lle outorgue relevancia á unidade, ao grupo no que se inclúe o autor do texto. Dende o Servizo de Normalización Lingüística traballamos para aumentar e mellorar o uso lingüístico na Universidade da Coruña.
RELACIÓN DE TRATAMENTOS
As abreviacións
A ABREVIATURA
Tamén hai que ter en conta que existen casos especiais dentro deste grupo, xa que existen abreviaturas que non teñen variación nin reduplicación aínda que sexan en plural, e outras que só son posibles en plural. As siglas son a representación, en forma abreviada, de expresións que representan os nomes dunha organización, independentemente da súa orixe (institucións, partidos políticos e sindicatos, asociacións, etc.) e que adoitan formarse a partir da letra inicial de cada un dos elementos. que a compoñen. En canto ao xénero, as siglas proceden da primeira palabra da oración a partir da que se forma ou do substantivo principal.
Como norma xeral, cómpre garantir que as siglas teñan versión en galego, polo que se recomenda a súa adaptación ou tradución. Estas normas non se aplican cando as abreviaturas e acrónimos empregados no texto son xa formas normalizadas e lexicalizadas na lingua, por tratarse de palabras de uso xeral na lingua.
Proposta de emprego de nomes propios
- TOPONIMIA GALEGA
- TOPONIMIA NON GALEGA
- NOMENCLATURA URBANA
- NOMES E APELIDOS
- REIS, FAMILIAS REAIS E CARGOS ECLESIÁSTICOS
- CARGOS OFICIAIS
- PARTIDOS POLÍTICOS, SINDICATOS E ASOCIACIÓNS DE CAL- QUERA TIPO
- INSTITUCIÓNS E ORGANISMOS DA ADMINISTRACIÓN PÚ- BLICA, DEPENDENCIAS E ÓRGANOS DE GOBERNO
- UNIVERSIDADES, FACULTADES, ESCOLAS UNIVERSITARIAS, DEPARTAMENTOS E ÁREAS
- TRIBUNAIS, AUDIENCIAS, FONDOS E FEDERACIÓNS Usarase tamén en galego o nome dos tribunais, das audiencias, dos fondos, das
- ORGANISMOS E INSTITUCIÓNS DE CARÁCTER PRIVADO Polo que respecta ás institucións e organismos do ámbito privado, como norma
- OBRAS DE ARTE E MOVEMENTOS ARTÍSTICOS
- TÍTULOS DE OBRAS LITERARIAS OU ENSAÍSTICAS, DE RE- PRESENTACIÓNS TEATRAIS, GRUPOS MUSICAIS, ASÍ COMO CANCIÓNS
- TÍTULOS DE CONFERENCIAS E RELATORIOS
- CONGRESOS, SIMPOSIOS E REUNIÓNS CIENTÍFICAS, E AC- TIVIDADES DE CARÁCTER DIVULGATIVO E PROMOCIONAL
- BOLSAS, PROGRAMAS, PREMIOS E COMPETICIÓNS
- MATERIAS, MESTRADOS, POSGRAOS, LICENCIATURAS, DI- PLOMATURAS, ENXEÑARÍAS E PROGRAMAS DE DOUTORAMENTO
- LEIS, DECRETOS, PROXECTOS DE LEI, DISPOSICIÓNS NOR- MATIVAS E REGULAMENTOS
- REGRAS XERAIS
Despois empregaremos Newcastle (e non *Novocastelo), ou Pearl Harbor (e non *Porto Perla), seguindo a tradición que se estableceu na nosa lingua. En xeral, os criterios a seguir para os accidentes xeográficos serán os que expuxemos anteriormente para os nomes dos suxeitos da poboación. En definitiva, os nomes das persoas deixaranse na súa forma orixinal, agás naqueles casos en que procedan dunha lingua escrita distinta do latín, que se adaptará á nosa escritura.
Deste xeito, e para ser coherentes cos nomes estranxeiros adaptados historicamente ao galego, empregaremos os nomes de Afonso do mesmo xeito que se traduce o nome dos organismos oficiais dos que dependen.
O emprego de linguaxe non sexista
Isto tamén terá o efecto de crear unha linguaxe máis democrática e directa, para que se estableza unha relación menos distante entre as persoas que se comunican. Hai que ter en conta que non se debe abusar deste proceso, porque o texto pode chegar a ser sobrecargado e non o suficientemente sintético, o que afectaría á súa claridade e comprensión. Como é de esperar, cando coñecemos a identidade da persoa á que se refire ou vai dirixido o texto, hai que axustar o xénero do substantivo (sexa o nome dun cargo, profesión, etc.) ao xénero ao que este. refírese. pertence.
Podemos atopar estes casos naqueles documentos nos que se deixa un espazo para ser cuberto polo interesado, nos que, polo feito de que esta persoa pode ser un home ou unha muller, debe ser a posibilidade do xénero masculino. e feminino. para ser ofrecido. Para evitar duplicidades, tamén podemos utilizar formularios sen marcar nos que se poden incluír todas as persoas do tipo: .. o nome e apelidos propiedade do responsable da secretaría.
Citacións e referencias bibliográficas
INTRODUCIÓN
O SISTEMA «AMERICANO»: CUESTIÓNS XERAIS
EXEMPLOS DE CITACIÓN
Autor dun artigo ou capítulo dunha obra con responsables da súa organización, coordinación, edición ou xestión:. «Avaliación de impacto ambiental: cuestións normativas e aplicación práctica», en Martínez Gil, J. Autor dun artigo ou capítulo dun traballo organizado, dirixido, coordinado ou editado por un colectivo, centro de traballo académico ou asociación:. Tradución dunha obra [como regra xeral, a cita é prioritaria polo autor e non polo responsable da tradución]:. 12. Artigo, nota ou recensión nunha publicación periódica especializada:.
Bibliografía
CEE Comunidade Económica Europea CEG Confederación de Empresarios Galegos CES Consello Económico e Social de Galicia CESGA Centro de Supercomputación de Galicia CGAC Centro Galego de Arte Contemporánea CGAI Centro Galego de Arte e Pintura. CPXX Consello Xeral de Xustiza DEA Diploma de Estudos Superiores DNI Documento Nacional de Identidade DOG Diario Oficial de Galicia. INECA Instituto Enerxético de Galicia INEF Instituto Nacional de Educación Física INEM Instituto Nacional de Emprego.
RPC Regulamento de Participación Cidadá RPT Relación de Postos de Traballo RRI Regulamento de Ordenación Interna RRII Relacións Internacionais RTVG Radio Televisión de Galicia SAI Sistemas de Apoio á Investigación. DE-C diplomado en enfermaría polo Campus da Coruña DE-F diplomado en enfermaría polo Campus de Ferrol DES diplomado en pedagoxía social. DRL-C Diplomado en Relacións Laborais polo Campus da Coruña DRL-F Diplomado en Relacións Laborais polo Campus de Ferrol DT Diplomado en Turismo.
LDOC Grao en Documentación LE Grao en Economía LFG Grao en Filoloxía Galega LFH Grao en Filoloxía Iberoamericana LFI Grao en Filoloxía Inglesa LH Grao en Humanidades LMN Grao en Máquinas Navais.
